Binnen de Europese Unie worden aanzienlijke bedragen aan overheidsfinanciering geïnvesteerd om tegemoet te komen aan de behoeften van patiënten. Dit omvat de financiering van onderzoek naar innovaties in de gezondheidszorg, stimulansen voor (farmaceutische en andere) bedrijven om producten te ontwikkelen die tegemoetkomen aan onvervulde behoeften (via directe financiering, subsidie of reguleringsmechanismen), overheidsopdrachten en vergoedingen.
Beslissingen over de toelating en vergoeding van medische interventies zijn vaak aanbodgestuurd en gebeuren dus op basis van het initiatief van een ontwikkelaar, in plaats van gebaseerd te zijn op vooraf gedefinieerde, onderbouwde prioriteiten voor de behoeften van de patiënt en de samenleving. Voor een optimaal gebruik van overheidsfinanciering is het noodzakelijk om de behoeften te bepalen, los van de interventies/producten die er zitten aan te komen. Het is van het grootste belang om te kijken waar er nog hoge noden bestaan, ondanks de behandelingen die al beschikbaar zijn. Onvervulde behoeften van patiënten kunnen bijvoorbeeld het gevolg zijn van een verminderde levensverwachting of levenskwaliteit. Maatschappelijke behoeften kunnen bijvoorbeeld te maken hebben met de behoefte om mensen sneller weer aan het werk te krijgen of de behoefte aan betaalbare preventieve behandelingen voor (besmettelijke) aandoeningen.