Spoorvervoer wordt beschouwd als een duurzame vervoerswijze omdat het weinig broeikasgassen uitstoot en zijn steentje bijdraagt in de strijd tegen congestie in stedelijke en havenknooppunten. In dit verband bekleedt het spoorvervoer een centrale plaats in de federale en gewestelijke strategieën voor de ontwikkeling van een duurzamere mobiliteit, wat met name tot uiting komt in het geïntegreerde Nationale Energie- en Klimaatplan 2021-2030 dat België eind 2019 aan de Commissie heeft bezorgd.
Bij verstoring van de omgeving worden ook onze zintuigen vaak op de proef gesteld. Dit staat bekend als omgevingshinder. Volgens de Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) is lawaai, na een slechte luchtkwaliteit (zwevende deeltjes), de tweede belangrijkste omgevingsoorzaak van gezondheidsproblemen. Het wegverkeer is de belangrijkste bron van omgevingslawaai in Europa, gevolgd door het spoorvervoer. Geluidsemissies kunnen worden beschouwd als de achilleshiel van het spoorvervoer op het vlak van omgeving.